Even lijkt de tijd stil te staan. Ik hoor de woorden van mijn arts aan en denk alleen maar: daar gaan we weer. Eerder schreef ik al over mijn toekomst, welke kant gaat het op, op naar niemandsland 2.0? Ergens voelde ik al dat ik daar was aanbeland: niet ziek, maar ook niet beter. Daarom…
Na een jaar van behandelingen en een uitdagende periode voelt de schrijver zich vastgelopen in een toestand van onzekerheid, tussen herstel en ziekte. Ondanks verbeterde bloedwaarden blijft de vermoeidheid een probleem, en de angst voor nieuwe complicaties heerst. Acceptatie van deze situatie blijkt moeilijk, terwijl de toekomst onduidelijk blijft.
Na bijna twee maanden darmproblemen lijkt het nu eindelijk de betere kant op te gaan. Waardoor de schade aan de darmen is ontstaan, is helaas niet duidelijk geworden, maar gelukkig kan ik het “normale” leven weer langzaam oppakken. Wel kamp ik nog steeds veel met vermoeidheid. Dat speelt al ruim tweeënhalf jaar, en de behandelingen…
Gisteren heb ik de uitslag gehad van het darmonderzoek van afgelopen maandag. Het goede nieuws is dat het niet gaat om omgekeerde afstoting (Graft vs Host), maar wat er dan wel aan de hand is is nog niet duidelijk. Tijdens het onderzoek hebben ze wel schade gezien aan de darmwand, maar waardoor dit komt is…